Ik wist het (63)

door: Johan Winkelhorst

Jaren achtereen hebben politici, overheden, natuurbeschermingsorganisaties, woningbouw verenigingen, consumentenbonden, energieleveranciers en anderen gehamerd op het belang van zonne-energie. Het plaatsen van zonnepanelen kende uitsluitend voordelen. De natuur zou er van profiteren, maar ook onze economie, en natuurlijk ook de consument van energie. Dat ook de producenten van de panelen een groot voorstander waren van plaatsing werd natuurlijk niet benadrukt. Zij moesten worden gezien als de redders in nood. Er werd met subsidies gesmeten alsof het niets was. Veel particulieren en bedrijven lieten zich overtuigen. Overal zag je mensen op daken slepen met de grote toverpanelen. Binnen een aantal jaren zou de aankoop en plaatsing van de zonnepanelen al rendement opleveren, werd iedereen verzekerd. Terwijl je buurman zuchtte onder een extreem zware energierekening zou jij vol trots naar de zonnepanelen op het dak kijken. Je wist immers dat de rekening die jij moest betalen aan de energieleverancier ruim driekwart lager zou uitvallen. Nu blijkt echter dat veel particulieren hun investering van enkele duizenden euro er niet uit zullen halen. De panelen blijken vaak van zeer slechte kwaliteit te zijn en in enkele gevallen zelfs levensgevaarlijk. Dit wordt weliswaar bestreden door de branchevereniging voor zonne-energie, Holland Solar. In hoeverre je dat serieus moet nemen weet ik niet, maar een feit is dat zij er veel baat bij hebben dat de mensen blijven geloven in de wonderpanelen.

Het is opvallend dat het in de hoek, van waaruit altijd zo luid werd geroepen dat iedereen met een greintje verstand zonnepanelen op dak moest plaatsen, nu zo stil blijft. Deze wandelende reclameposters voor de producenten van zonnepanelen hebben altijd nagelaten consumenten te wijzen op de gevaren die kleven aan de aankoop van zonnepanelen. Nooit hoorde je één van die partijen de consumenten wijzen op de gevaren. Een zonnepaneel was een zonnepaneel en dus goed, basta. Het maakte dan niet uit of deze uit Duitsland, Nederland of een landje in Azië kwam. Her en der in het land staan nu mensen met hun energierekening in de hand en kijken naar het dak van de buren. Op hun gezicht verschijnt een brede lach. Wat zijn zij blij dat zij het geld niet hadden om deze panelen aan te schaffen; wat zijn zij blij dat zij zich per definitie ongemakkelijk voelen als iedereen vind dat je iets absoluut moet doen; wat zijn deze mensen blij dat de energiefreaks een tik op hun vingers hebben gekregen. Gaat de regering nu ook smijten met subsidies om het mensen mogelijk te maken de panelen van hun daken te verwijderen. Ik vrees van niet. Hier en daar zie je ook nog tv-antennes staan. Met de zonnepanelen zal het niet anders gaan.


« Terug naar het artikel
Advertenties
Advertenties
Delightnet Home Automation for free